Dlaczego zamiokulkas nie wypuszcza nowych liści?
Zamiokulkas rośnie dość wolno, dlatego kilkumiesięczna przerwa w wypuszczaniu nowych pędów nie musi oznaczać, że dzieje się z nim coś złego. Tempo wzrostu zależy przede wszystkim od pory roku, ilości światła oraz warunków panujących w doniczce. Jesienią i zimą roślina może niemal całkowicie zahamować rozwój, a nowe pędy najczęściej pojawiają się wiosną i latem. Poniżej opisujemy jakie wymagania ma roślina i podajemy przepis na skuteczną, domową odżywkę, która pobudzi zamiokulkasa do wytwarzania nowych pędów.
Zamiokulkas ma za mało światła
Zamiokulkas znany jest z tego, że dobrze znosi półcień, ale nie oznacza to, że najlepiej rośnie w ciemnym miejscu. Przy dużym niedoborze światła zamiokulkas przede wszystkim próbuje przetrwać i przestaje wytwarzać nowe pędy. Dlatego doniczkę z rośliną najlepiej ustawić w jasnym miejscu z dużą ilością rozproszonego światła, na przykład w pobliżu okna wschodniego lub zachodniego. Należy jednak unikać ostrego, południowego słońca, które może poparzyć liście.
Podłoże jest stale wilgotne
Najczęstszym błędem w uprawie zamiokulkasa jest zbyt częste podlewanie. Roślina gromadzi wodę w mięsistych kłączach i grubych ogonkach liściowych, dlatego znacznie lepiej znosi przesuszenie niż nadmiar wilgoci. Kolejne podlewanie należy wykonać dopiero wtedy, gdy ziemia przeschnie niemal do dna doniczki.
Stale mokre podłoże ogranicza dostęp powietrza do korzeni i może doprowadzić do gnicia kłączy. Niepokojącymi objawami są żółknące pędy, miękkie łodygi, nieprzyjemny zapach ziemi oraz zahamowanie wzrostu. Po podlaniu trzeba wylać wodę, która zebrała się w osłonce lub podstawce.
Ziemia jest zbyt ciężka
Zamiokulkas potrzebuje lekkiego i przepuszczalnego podłoża. Zwykła ziemia uniwersalna może zbyt długo zatrzymywać wodę, dlatego warto wymieszać ją z perlitem, drobnym keramzytem, pumeksem albo podłożem przeznaczonym do sukulentów. Doniczka musi mieć otwory odpływowe. Warstwa keramzytu na dnie nie zastąpi odpływu, jeżeli pojemnik jest całkowicie szczelny.
Doniczka jest niedopasowana
Zbyt duża doniczka mieści dużo mokrego podłoża, które wolno wysycha i zwiększa ryzyko gnicia korzeni. Donica zamiokulkasa powinna być tylko o kilka centymetrów szersza od bryły korzeniowej. Roślina dobrze czuje się w dość ciasnej doniczce, ale nie powinien być w niej tak stłoczony, aby kłącza ją odkształcały lub rozsadzały. Mocno przerośniętą roślinę najlepiej przesadzić albo podzielić na kilka.
Temperatura jest zbyt niska
Najlepsza dla zamiokulkasa jest temperatura pokojowa, wynosząca około 18–26 stopni C. Roślina może zahamować wzrost, jeśli stoi przy nieszczelnym oknie, na zimnym parapecie albo w miejscu narażonym na przeciągi. Nie należy także ustawiać jej tuż obok rozgrzanego kaloryfera. Nagłe zmiany temperatury mogą wywołać stres i spowolnić rozwój nowych pędów.
Korzenie zostały uszkodzone przez chorobę albo szkodniki
Jeżeli zamiokulkas nie rośnie, a jednocześnie żółknie, więdnie lub ma miękkie pędy, warto sprawdzić stan korzeni i kłączy. Zdrowe kłącza powinny być twarde. Miękkie, ciemne i nieprzyjemnie pachnące fragmenty świadczą o gniciu. Wzrost mogą osłabiać również szkodniki, przede wszystkim przędziorki, wełnowce i tarczniki. Należy dokładnie obejrzeć obie strony liści oraz nasady pędów.
Domowa odżywka do zamiokulkasa - jak przygotować?
Jeśli zamiokulkas ma już zapewnione odpowiednie stanowisko, przepuszczalne podłoże i właściwe podlewanie, jego wzrost można wspomóc domową odzywką. Przygotujemy ją ze zwykłej żelatyny spożywczej.
Łyżeczkę żelatyny bez dodatku cukru i aromatów rozpuszczamy w szklance gorącej wody. Dokładnie mieszamy, a następnie dolewamy około 1,5 litra chłodnej, najlepiej odstanej wody. Gotowym roztworem podlewamy roślinę, ale dopiero wtedy, gdy podłoże w doniczce całkowicie przeschnie.
Żelatyna zawiera azot, który wspomaga rozwój zielonych części rośliny i pobudza ją do wypuszczania nowych liści. Takiej odżywki nie należy jednak stosować zbyt często. Latem i wiosną wystarczy podlać nią zamiokulkasa raz w miesiącu. Jesienią i zimą lepiej zrezygnować z nawożenia, ponieważ roślina rośnie wówczas znacznie wolniej.
Najlepiej zużyć odżywkę z żelatyna od razu i za każdym razem przygotować świeżą porcję. Dlatego jeśli przygotowujemy mniej odżywki, zmniejszamy proporcje np. 1/2 łyżeczki żelatyny rozpuszczamy w połowie szklanki gorącej wody i dodajemy około 750 ml chłodnej wody.
Doświadczona redaktorka i wydawca online, od lat związana z mediami branżowymi, zwłaszcza w obszarze budownictwa, wnętrz, biznesu i gospodarki. Specjalizuje się w SEO, marketingu treści i mediach internetowych. Autorka licznych artykułów i wywiadów. Prywatnie miłośniczka kotów, pasjonatka jazdy na rowerze i długich rozmów z ciekawymi ludźmi.