To nie są przypadkowe odmiany ani chwilowe mody. Te pomidory wracają w kolejnych sezonach i zbierają bardzo dobre opinie wśród osób, które naprawdę uprawiają pomidory. Dlatego właśnie te pomidory trafiły na naszą listę - sprawdzoną, przemyślaną i opartą na realnych doświadczeniach, a nie obietnicach z opakowań. Warto poświęcić im chwilę uwagi i dowiedzieć się o nich więcej.
Red Pear
Red Pear to sprawdzona odmiana pomidora gruntowego o charakterystycznych dużych owocach w kształcie gruszki. To jedna z tych odmian, po które łatwo sięgnąć, bo nasiona są dostępne praktycznie w każdym sklepie ogrodniczym. Owoce są mięsiste, słodkie i aromatyczne, z niewielką ilością nasion. Pojedynczy pomidor osiąga nawet 250 g, a nawet 500 g (ludzie chwalą się takimi okazami na youtube). Pomidory te mają intensywnie czerwony kolor.
Red Pear dobrze plonuje, szczególnie przy prowadzeniu rośliny na jeden lub dwa pędy. To odmiana wczesna do średnio wczesnej. Pierwsze zbiory zaczynają się latem, zwykle od lipca i trwają do września. Rośliny są wysokie i wymagają panikowania oraz regularnego usuwania pędów bocznych. Najlepiej rosną w słońcu na żyznej, dobrze nawodnionej glebie.
Mama Irene's
Pomidory Mama Irene's to prawdziwa perełka wśród różowych pomidorów. To stara, amerykańska odmiana przez lata pielęgnowana w rodzinnych ogrodach, gdzie smak zawsze był ważniejszy niż masowa produkcja i to czuć już przy pierwszym kęsie. Owoce są imponujące, duże, mięsiste, kuliste, o intensywnie różowym kolorze. Potrafią osiągać naprawdę solidne rozmiary, nawet do 800 g, a przy tym zachowują apetyczny wygląd. Ich smak jest słodki, soczysty, pełen aromatu, z delikatną, przyjemną kwasowością, która świetnie równoważy całość.
Roślina jest wysoka i silna, o charakterystycznych liściach typu ziemniaczanego, wymaga solidnego palikowania i prowadzenia, ale odwdzięcza się wyjątkowym plonem. To odmiana dla tych, którzy szukają prawdziwego, pomidorowego smaku.
Gallant F1
Gallant F1 to jedna z tych odmian, którą wiele ogrodniczek wybiera "w ciemno" i potem do niej wraca. Na forach często przewija się jedno określenie - pewniak. Topomidor, wczesny, wysoki, który dobrze radzi sobie zarówno w tunelu, i jak i w gruncie, nawet gdy pogoda nie rozpieszcza. Tworzy bardzo ładne, równe grona, po kilkanaście owoców. Pomidory są średniej wielkości, okrągłe, gładkie, bez tendencji do pękania. Szybko wybarwiają się na intensywnie czerwony kolor. Ogrodnicy chwalą je za to, że wyglądają jak z targu i długo zachowują świeżość po zbiorze. Smak Gallanta jest często opisywany jako zaskakująco dobry - słodki, wyważony, bez wodnistości. To odmiana bardzo plenna. Gallant F1 rzadko choruje i nie sprawia problemów w sezonie.
Kozula 174
Kozula 174 to duży, mięsisty pomidor, który wygląda jak z koszyka lokalnego rolnika. Ma wyjątkowy żółto-musztardowy kolor, z zielonkawymi przebarwieniami przy szypułce. Od razu przyciąga wzrok. To Polska odmiana wychowana przez Annę „Kozulę” Jankowską, ceniona za oryginalność i smak w stylu dawnych odmian. Wielkość owoców jest są naprawdę imponująca, często przekracza 500 g .Pomidory są lekko spłaszczone i delikatnie żebrowane. Po przekrojeniu widać gęsty żółto-pomarańczowy miąższ, z minimalną ilością pestek. Smak jest pełny i głęboki, idealny do jedzenia na surowo, na kanapki do sałatek oraz do zagęszczania sosów. Roślina rośnie silnie i wysoko, wymaga palikowania, ale odwdzięcza się pięknymi, dużymi owocami od drugiej połowy sezonu aż do przymrozków. To odmiana dla tych, którzy lubią pomidory efektowne, inne niż wszystkie.
Bawole serce
Bawole serce to jedna z tych odmian, które nigdy nie wychodzą z mody. Klasyk wśród dużych pomidorów, wybierany od lat przez ogrodników, którzy cenią prawdziwy smak pomidora. Owoce są bardzo duże, mięsiste, często ważą od 200 do nawet 600 g i mają charakterystyczny, lekko wydłużony kształt. Miąższ jest jasnoczerwony, soczysty, a jednocześnie zwarty, z niewielką ilością pestek. Pomidory są słodkie, aromatyczne i niezwykle smaczne, idealne do jedzenia na surowo, na kanapki, do przetworów. To dokładnie ten typ pomidora, który kroi się na grube plastry i je samodzielnie bez dodatków. Roślina rośnie silnie, jest wysoka i wymaga palikowania oraz prowadzenia, najlepiej na jeden lub dwa pędy. Zbiory zaczynają się zazwyczaj w sierpniu i trwają aż do jesieni.
Dukat
Dukat F1 to pomidor, który wygląda jak ten idealny ze skrzynki na targu - czerwony, równy, mięsisty. Owoce są kuliste, spłaszczone, z lekkim żebrowaniem, duże i twarde, dzięki czemu świetnie znoszą zbiór i przechowywanie. To odmiana szczególnie polecana do uprawy pod osłonami, w szklarni lub tunelu foliowym. Ogrodnicy chwalą ją za pewne plonowanie nawet w trudniejszych warunkach, bo Dukat F1 dobrze znosi upał i nie ma tendencji do pękania owoców. Smak jest bardzo dobry jak na hybrydę, wyraźny, pomidorowy, bez wodnistości. Rośliny są plenne i niezawodne, a zbiory trwają od lipca aż do września. Rośliny rosną silne, wymagają palikowania lub prowadzenia na sznurku.
Brown Sugar
Brown Sugar to wyjątkowa odmiana o głębokim deserowym smaku, ceniona przez ogrodników, którzy szukają czegoś innego niż klasyczny czerwony pomidor. Wiele osób na forach pisze, że smak tej odmiany przypomina prawdziwe, słodkie pomidory jak z ogródka babci. Internauci komentują - "przepyszne", "mega słodkie", "pełne aromatu". Owoce Brown Sugar są kuliste, bardzo równe, średniej wielkości, zwykle ważą od 100 do 150 g i mają cienką gładką skórkę. Miąższ jest mięsisty i soczysty, a smak wyraźnie słodki, z delikatną kwasowością, która pięknie go równoważy. To pomidor idealny do jedzenia na surowo, do sałatek, kanapek, jako szybka przekąska. Roślina rośnie, silnie, jest wysoka i wymaga palikowania. Zaletą tych pomidorów jest wczesne i stabilne plonowanie. Pierwsze owoce pojawiają się stosunkowo szybko (około 70-75 dni od wysadzenia rozsady), a zbiory trwają aż do pierwszych przymrozków.
Mexiko
Mexico to pomidor dla miłośników naprawdę dużych, efektownych owoców. Roślina rośnie wysoko i owocuje przez cały sezon, a same pomidory potrafią robić ogromne wrażenie. Są ciemnoróżowe, bardzo mięsiste, o cienkiej skórce, intensywnym klasycznym smaku. Standardowo ważą około 400-500 g, ale przy dobrej pielęgnacji potrafią dochodzić nawet do kilograma, wyglądając jak prawdziwe targowe olbrzymy. Ich miąższ jest gęsty, soczysty i zawiesisty, dzięki czemu Mexico świetnie sprawdzą się na kanapki do sałatek, na soki i przeciery. Sok z tych pomidorów jest intensywny, treściwy i bardzo aromatyczny. Na forach i w relacjach z upraw często pojawia się jedna ważna uwaga. Pomidory Mexico nie lubią zbyt długiego przetrzymywania na krzaku. Gdy są już w pełni dojrzałe, mogą pękać przy szypułce, a w tych miejscach szybko pojawiają się muszki owocówki. Dlatego najlepiej zbierać je od razu, nie odkładając zbioru na później.